Witam w moim niezwykłym sklepie! Już niedługo dzieci pokochają mycie zębów i wizyty u dentysty!

Szukaj

Jak wygląda zakładanie plomby?

Karolina, 08.11.2020

Proces usuwania próchnicy i zakładania plomby dzielimy na kilka etapów. Poniżej przedstawiamy opis zakładanie wypełnienia kompozytowego - najczęście używanego.

  • Znieczulenie pacjenta, jeśli ubytek jest głęboki, bądź pacjent sobie tego życzy, ze względu na strach przed bólem podczas borowania
  • Oczyszczenie ubytku próchnicowego, czyli usunięcie tkanek dotkniętych próchnicą za pomocą wiertła, czyli potocznie zwane borowaniem.
  • Założenie podkładu, czyli położenie na dno głębokiego ubytku materiału, który ma za zadanie odizolować miazgę od plomby. Przy braku podkładu w głębokich ubytkach miazga znajdowałaby się blisko plomby, co mogłoby powodować jej drażnienie i dyskomfort dla pacjenta. Ubytki płytkie i średnie nie wymagają zakładania podkładu.
  • Założenie wypełnienia, czyli włożenie plomby do ubytku (przebieg tego procesu różni się w zależności o materiału, który jest używany, dlatego też, opiszemy proces zakładania plomby przy użyciu najczęściej używanego materiału - kompozytu).
    • Na ząb nakładany jest specjalny niebieski żel (kwas ortofosforowy), który lekarz wyciska ze strzykawki. Ma on za zadanie przygotować powierzchnię zęba do połączenia się z plombą.
    • Następnie żel jest spłukiwany (jeśli dostanie się na język pacjent może odczuć jego gorzkawy/kwaśny smak). Czasami etap nakładanie żelu jest pomijany (ze względu na rodzaj używanego kompozytu).
    • Ubytek jest suszony za pomocą dmuchawki i smarowany specjalnym płynem (bondem), który lekarz naświetla lampą polimeryzacyjną, aby się utwardził. Płyn ten pomaga połączyć tkanki zęba z plombą.
    • Następnie przychodzi kolej na założenie już właściwej plomby, najczęściej w kilku warstwach, gdzie każda z osobna jest naświetlana lampą w celu utwardzenia.
  • Dopasowanie plomby do zgryzu, czyli dentysta sprawdza czy wypełnienie nie jest zbyt wysokie przy użyciu specjalnej kalki, którą zaleca zagryźć, a następnie nadaje plombie odpowiedni kształt.

Istnieje kilkanaście rodzajów materiałów służących do wypełniania ubytków.

Te najczęściej stosowane można podzielić na 4 główne grupy:

Kompozyty – dzielimy je na chemoutwardzalne (czyli twardniejące w wyniku rekacji chemicznych po zmieszaniu płynu z proszkiem, refundowane przez NFZ) oraz światłoutwardzalne (twardniejące pod wpływem naświetalania lampą polimeryzującą, najczęściej stosowane). Pierwsza grupa osiąga jednak gorszy efekt estetyczny w porównaniu do drugiej. Największą zaletą kompozytów 'na światło' jest fakt iż, produkowane są w kolorach zębów, w bardzo wielu odcieniach, co pozwala na uzyskanie bardzo dobrego efektu estetycznego, często nie do odróżniania dla 'zwykłego' człowieka. W zależności od producenta są to materiały o różnych właściwościach.

Glassjonomery – są to wypełnienia, których duża zaletą jest uwalnianie fluoru. Często stosowane w miejscach w których kompozyt nie spełniałby dobrze swojej funkcji, jako wypełnienia tymczasowe w celu podleczenia zęba, bądź jako podkłady w ubytkach głębokich. Ze względu na dość jasny kolor nie są plombami o dobrej estetyce, ale za to ze względu na uwalnianie fluoru, mają właściwości lecznicze.

Amalgamaty – są to tzw. czarne, bądź srebrne plomby (refundowane przez NFZ). Są to wypełnienia o dobrych właściwościach, ale niestety ze względu na swój ciemny kolor ich stosowanie jest ograniczone.

Opatrunki – czyli wypełnienia tymczasowe, są to materiały o właściwościach leczniczych, których zadaniem jest podleczenie zęba. Należą do nich tlenek cynku oraz glassjonomery (opisane wyżej).

To jaki materiał należy zastosować w danym przypadku zależy od stomatologa, gdyż on kierując się swoim doświadczeniem, rodzajem ubytku próchnicowego i warunkami panującymi w jamie ustnej jest w stanie dobrać odpowiedni rodzaj leczenia.

Jaki jest koszt założenia plomby?

Ceny za wypełnienie są bardzo zróżnicowane, gdyż zależne są od głębokości i rozległości ubytku, tego czy trzeba było zastosować podkład (ubytki głębokie), czy będzie podane znieczulenie i przede wszystkim od rodzaju materiału użytego do wypełnienia.

Ceny w gabinetach prywatnych wahają się:

  • 70 – 200 zł niewielka plomba
  • 90– 250 zł średniej wielkości plomba
  • 100 – 350 zł rozległa plomba

Część gabinetów od razy w cenie plomby wlicza znieczulenie, w innych trzeba dodatkowo dopłacić (od 20 do 100 zł).

NFZ refunduje zakładanie plomb amalgamatowych we wszystkich zębach, glassjonomerów i kompozytów chemoutwardzalnych w zębach przednich oraz znieczulenie. Aby założyć plombę kompozytową 'na światło' należy zapłacić.

Prezentowane strony mają charakter edukacyjny. Ogólne informacje na temat chorób i zasad postępowania w żadnym stopniu nie zastępują fachowej porady lekarskiej. Twórcy serwisu nie biorą żadnej odpowiedzialności, ani pośredniej ani bezpośredniej, za sposób wykorzystania i interpretowania informacji zawartych w serwisie.

Koszyk

Twój koszyk jest pusty

Wybierz pierwszy produkt